Robert Plant : Μια φωνή με ιστορία !!!!!

Λίγοι είναι οι καλλιτέχνες που καταφέρνουν να κρατήσουν διαχρονικά υψηλή δημοτικότητα, ικανότητα για καλλιτεχνική δημιουργία αλλά και διείσδυση σε σύγχρονα  ακροατήρια όπως ο  Robert Plant. O μύθος των “Led Zeppelin” έχει μόνιμη πρόσβαση στη σκάλα για τον παράδεισο της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, τον απόλυτο σεβασμό των κριτικών, την λατρεία ιδιαίτερα φανατικού κοινού και μόνιμη θέση στο πάνθεο των μουσικών μας ηρώων. Ο  Robert Plant  το 1982 μετά την διάλυση του συγκροτήματος  ξεκίνησε σόλο καριέρα την οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα , τον χειμώνα του 2000 είχαμε την τύχη να τον δω  στον αξέχαστο «Μύλο» της Θεσσαλονίκης . Με το νέο του συγκρότημα  τους  “Priory of Brion” ο θρύλος των “Led Zeppelin”  εμφανίστηκε στην σκηνή του «Μύλου»  επιχειρώντας μια αναδρομή στην ιστορία της ροκ, με ξεχωριστές εκτελέσεις τραγουδιών όπως το "Gloria" των Them, το "White Rabbit" των Jefferson Airplane , "Bluebird" των Buffalo Springfield , το "Season of the witch" του Donovan , "Who do you love" του Bo Diddley κα . Όσο για τα τραγούδια των Zeppelin ο καλλιτέχνης είπε: «Είναι ακόμη υπέροχα και θα είναι για πάντα. Υπάρχουν μαγικές στιγμές σε όλα τα άλμπουμ μας. Σε κάποια τραγούδια υπάρχει μια τρομακτική ένταση που δεν συγκρίνεται με όσα κάνουμε τώρα. Μείναμε στην ιστορία γιατί είχαμε την ικανότητα να ανοίγουμε νέους ορίζοντες με τη μουσική μας. Έπειτα από μας, όλα έγιναν πολύ επαγγελματικά, όσοι μας μιμούνταν έγραφαν όμορφα τραγούδια, αλλά τίποτα παραπάνω».

 

RIP Dr. Lonnie Smith (July 3, 1942 - September 28, 2021) …..ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει

Ο Dr. Lonnie Smith ένας από τους κορυφαίους οργανίστες του κόσμου και αγαπημένος groovemaster άφησε χθες την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Φορτ Λόντερντεϊλ του Μαϊάμι . Η “Blue Note Records” αργότερα επιβεβαίωσε την είδηση, λέγοντας ότι η αιτία θανάτου του καλλιτέχνη ήταν η πνευμονική ίνωση. Είχα τη τύχη να δω ζωντανά τον Dr. Lonnie Smith την δεκαετία του ΄90  στο “Μύλο” της Θεσσαλονίκης συμπράττοντας στη σκηνή μαζί με τον μεγάλο σαξοφωνίστα Lou Donaldson . Ο Lonnie Smith γεννήθηκε στο προάστιο Buffalo της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε δοκιμάζοντας το χέρι του σε πολλά όργανα. Στη δεκαετία του 1960, του χάρισαν ένα όργανο Hammond το οποίο έμελλε να χαράξει  επιτυχώς την  καριέρα του ως βιρτουόζος του οργάνου. Εδώ και μισό αιώνα ο «Δόκτωρ» του φανκ, ο μάγος με το τουρμπάνι και το όργανο Hammond γοήτευε  το κοινό του σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως πιανίστας και οργανίστας, ο Lonnie ξεκίνησε την καριέρα του με τον κιθαρίστα George Benson και μεγαλούργησε πλάι στον σαξοφωνίστα Lou Donaldson, όμως συνεργάστηκε με πολλά ιερά τέρατα της μουσικής όπως Dizzy Gillespie, Lee Morgan, Grover Washington Jr, Jimmy McGriff, Frank Foster, Ron Carter και τραγουδίστριες όπως η Gladys Knight, η Esther Phillips, η Dionne Warwick, και η Etta James .

 

Θεσσαλονίκη : Principal Club Theater

Info : Το Principal Club Theater βρίσκεται στο χώρο της πρώην ΑΠΟΘΗΚΗΣ του ΜΥΛΟΥ, όπου αφού προχώρησε σε συνολική ανακαίνιση συνεχίζει να φιλοξενεί εκεί τις συναυλίες και τις μουσικές παραστάσεις του. Ένας χώρος που φιλοξενεί καλλιτέχνες από τη Διεθνή δισκογραφία και από όλη την Ελλάδα. Ανοιχτός σε όλα τα ακούσματα, από Electronica μέχρι Metal, από Post μέχρι Dub, από Soul μέχρι Punk, από Rock μέχρι Ethnic, από Trance μέχρι Rockabilly.

Διεύθυνση : Ανδρέου Γεωργίου 56, Πολυχώρος ΜΥΛΟΥ, (πρώην ΑΠΟΘΗΚΗ)

Τηλέφωνο : 2310428088

Web :  www.principalclub.com

 

 

 

ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ – ΡΙΤΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ-ΘΥΜΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ : «Το πιο ωραίο μου τραγούδι θα σου πω» MYLOS CLUB (17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015)

☛  Πρώτη φορά έβλεπα τον  Θάνο  Μικρούτσικο σε εμφάνιση   Trio  στη σκηνή του club του Μύλου προχθές Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου .Οι λόγοι είναι, καθαρά μουσικοί και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ο Μικρούτσικος επέλεξε αυτό το Trio για να πραγματοποιήσει την επόμενη χρονιά (2015-16) περιοδεία στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ο συνθέτης πιστεύει ότι η μορφή αυτή έχει υπό προϋποθέσεις ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Την δυνατότητα να διεισδύσεις στην ουσία του τραγουδιού απαλλαγμένος από στολίδια και ήχους που μπορεί να την συσκοτίζουν. Ο Σεφέρης το είχε διατυπώσει προσφυώς: «Φορτώσαμε το τραγούδι μας με στολίδια, το βαρύναμε. Καιρός να ξαναβρούμε την ουσία του.» Ο Θάνος Μικρούτσικος σε αυτόν τον τρίωρο μαραθώνιο επέλεξε ως συμπαραστάτες του επάνω στη σκηνή την Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Θύμιο Παπαδόπουλο . Ο Θύμιος Παπαδόπουλος είναι μακράν ο πιο πολυσύνθετος Έλληνας μουσικός. Συνθέτης και ο ίδιος θεατρικής και κινηματογραφικής μουσικής, παραγωγός των περισσότερων τραγουδοποιών, από τους αδελφούς Κατσιμίχα έως τον Φοίβο Δεληβοριά και δεξιοτέχνης δεκάδων πνευστών οργάνων. Παίζει όλα τα είδη μουσικής με απίστευτη πειστικότητα. Η Ρίτα Αντωνοπούλου είναι μακράν η σημαντικότερη ερμηνεύτρια της τελευταίας δεκαετίας. Όπως λέει ο Μικρούτσικος: «Έχω δουλέψει με όλες τις μεγάλες τραγουδίστριες, τις οποίες αγαπώ και για τις οποίες αισθάνομαι σεβασμό και ευγνωμοσύνη, γιατί βοήθησαν ν’ αποκτήσουν τα τραγούδια μου μεγάλη εμβέλεια. Όμως σήμερα, μεγάλες ερμηνείες και μάλιστα σε ολόκληρο σχεδόν το φάσμα του τραγουδιού μου, μόνο η Ρίτα μπορεί να κάνει. Γιατί οι φράσεις, οι λέξεις, οι συλλαβές, αποκτούν υπόσταση όταν τις εκφέρει, γιατί είναι πολύ δυναμική, λυρική όταν χρειάζεται και η σκηνική της παρουσία κάτι το αδιανόητο. Με ευθυβολία και πολύ φυσικό τρόπο, στέλνει άμεσα τους στίχους και τους ήχους από την σκηνή στην αίθουσα. Σαν να περιέχει ό,τι προηγήθηκε χωρίς να το μιμείται.» Και σε ό,τι αφορά το πιάνο του Θάνου… τι να πούμε; Αυτό που είπε ένας Άγγλος κριτικός όταν τον άκουσε στους 7 Νάνους: «Πρόκειται για τον πιο ρυθμικό λευκό που έχουμε ακούσει.» 

 

                               ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Το πρόγραμμα χωρίσθηκε σε 2 ευδιάκριτα μέρη. Στο πρώτο, τραγούδια με εμφανές πολιτικό πρόσημο, τραγούδια όχι μόνο για το θυμικό, αλλά κυρίως για να οξύνουν την κρίση των ανθρώπων. Η τέχνη δεν αλλάζει τον κόσμο. Τον κόσμο τον αλλάζουν οι άνθρωποι. Άνθρωποι όμως με κρίση και συνείδηση. Και η βαρβαρότητα αυτής της εποχής επιβάλλει αυτή την διαδικασία. Τραγούδια που γράφτηκαν σε όλες τις δεκαετίες που πέρασαν, αλλά παραμένουν διαχρονικά, όχι όμως μόνο μέσα από τα κείμενα, αλλά κυρίως μέσα από την μουσική φόρμα. Ο Μπρεχτ ήταν  παρών, ο Αναγνωστάκης ήταν  παρών, ο Χικμέτ ήταν  παρών, ο Αλκαίος, ο Ελευθερίου και ο Τριπολίτης  ήταν  παρόντες !!!!   Ενώ στο  δεύτερο μέρος, ακούστηκαν  τραγούδια που ο κόσμος έχει αγαπήσει και αυτή η αγάπη μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Και αυτά βεβαίως είναι τραγούδια συγκυρίας. Πώς αλλιώς να ονομάσεις την «Ρόζα» ή την «Πιρόγα» ή την «Θάλασσα στη σκάλα»; Και βεβαίως Καββαδίας που παροτρύνει τους νέους να κατακτήσουν το αδύνατο, χορεύοντας πάνω στο φτερό του καρχαρία !!!!