Ο Omar Faruk Tekbilek και οι Ιπτάμενοι Δερβίσηδες εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Φρούριο της Καβάλας {Σάββατο 12 Ιουλίου 2025}

Ο Omar Faruk Tekbilek μετρ των εγχόρδων, πνευστών και κρουστών της Ανατολής (αλλά και της ψυχής), μάγεψε το ολιγάριθμο κοινό που συγκεντρώθηκε το βράδυ του Σάββατου στο Φρούριο της Καβάλας. Ήταν μια συναυλία γεμάτη πάθος και λυρισμό στην οποία ο Τούρκος  καλλιτέχνης μετέφερε  ένα μήνυμα ενότητας, συνδέοντας το κοινό του με κάτι βαθιά πνευματικό και διαχρονικό. Ο  ήχος του  που συνδυάζει τις πλούσιες παραδόσεις του σουφισμού, της ανατολίτικης λαϊκής μουσικής και της σύγχρονης world και jazz μουσικής, καθήλωσε το κόσμο στις κερκίδες , χειροκρότησε  τη δεξιοτεχνία του στα παραδοσιακά όργανα , τα χειρίστηκε με απόλυτο σεβασμό και αγάπη , το καβάλ , τις φλογέρες και το ούτι. Ένα μέρος της συναυλίας ήταν αφιερωμένο στο έργο και την κληρονομιά του μεγάλου Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη , ερμήνευσε τέσσερις  συνθέσεις του για να γιορτάσει με τον κόσμο τη βαθιά κληρονομιά του και να διατηρήσει ζωντανό το πνεύμα του μέσα από τη μουσική. Ο κόσμος χειροκρότησε την παρουσία των Ιπτάμενων Δερβίσηδων (από το Τάγμα των Μεβλεβί) στο περιστροφικό χορό Σεμά , που δεν είναι απλώς ένας χορός αλλά μια τελετουργία με βαθιά μυστικιστική σημασία η οποία συμβολίζει την πνευματική άνοδο του ανθρώπου προς την τελειότητα, μέσα από την αγάπη για τον Θεό. O Ομάρ δέχθηκε με ταπεινότητα το θερμό χειροκρότημα του κόσμου αλλά και το ανταπόδωσε με συγκίνηση. Ένοιωσα βαθιά στο πετσί μου τα λόγια που μου είπε κάποτε ο Omar σε μια παλαιότερη συνάντηση μας , «η μουσική είναι η γλώσσα του Θεού» και συνέχισε «Είναι μια γλώσσα χωρίς γλώσσα και χείλη. Μιλάει από καρδιά σε καρδιά». Αυτό λοιπόν εισέπραξα για άλλη μια φορά , ελπίζω το ίδιο να ένοιωσαν και οι 500 γενναίοι που ανηφόρισαν στο Φρούριο της Καβάλας για την συναυλία του Omar Faruk Tekbilek and his ensemble.

                 {Το ημερολόγιο έγραφε Σάββατο 12 Ιουλίου 2025 }

 

 

Οι «Ιπτάμενοι Δερβίσηδες» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

 ΤΟ  ΤΑΓΜΑ  ΤΩΝ  ΜΕΒΛΕΒΙ :  Είκοσι μέλη του αρχαιότερου Δερβίσικου τάγματος, των Μεβλεβί,  βρέθηκαν  στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών   προσφέροντάς μας  μια εξαιρετική παράσταση  γεμάτη  μυσταγωγία. Σημειώνεται ότι κοινός στόχος των διαφορετικών σούφικων ταγμάτων των Δερβίσηδων (Μεβλεβί, Μπεκτάσι, Ρουφάι, Ναξμπάντι κ.ά.) και υπέρτατη επιθυμία είναι η ένωσή τους με τον Αγαπημένο (Θεό).  

Info : Οι  Δερβίσηδες, γνήσια έκφραση του ισλαμικού μυστικισμού, μέσα από μια χορική ιεροτελεστία αιώνων επιδιώκουν να εξαγνίσουν την ανθρώπινη ψυχή. Αφαιρώντας τους μαύρους μανδύες τους μένουν με λευκά ενδύματα για να ξαναγεννηθούν, ξεκινώντας την περιστροφή με το δεξί χέρι στραμμένο προς τον ουρανό -για να «λάβουν τη δόξα του Θεού»- και το αριστερό προς τη γη -για να μεταφέρουν τη θεϊκή δόξα προς τον κόσμο της ύλης. Με το χορό τους μεταδίδουν στο κοινό την εκστατική τους εμπειρία.  Το βασικό όχημα για την πραγμάτωση του στόχου τους είναι το «Σεμά», ο εκστατικός περιστροφικός χορός. Το «Σεμά» βρήκε τον πραγματικό του ρόλο, αυτόν δηλαδή της απόλυτης μέθεξης και της ένωσης του Δερβίση με τον Θεό, με την ίδρυση του τάγματος των Μεβλεβί από τον μεγάλο Πέρση Σούφι, μυστικό και ποιητή Μεβλανά Τζελαλαντίν Ρουμί (1207 μ.Χ.).  Το σεμά, ο εκστατικός περιστροφικός χορός των Δερβίσηδων, ασκεί ακαταμάχητη γοητεία σε όποιον βιώσει τη μυσταγωγική του εμπειρία, ανεξάρτητα από κοσμοθεωρίες και θρησκευτικές πεποιθήσεις.  Κοινός στόχος των διαφορετικών σούφικων ταγμάτων των Δερβίσηδων και υπέρτατη επιθυμία, είναι η ένωσή τους με τον Αγαπημένο (Θεό) και το σεμά, ο στροβιλιστικός αυτός χορός, αποτελεί το βασικό όχημα για την πραγμάτωση του στόχου τους.   Οι φυσικοί νόμοι του σύμπαντος ακολουθούν την κυκλική πορεία που μιμείται ο δερβίσης, στην οποία συμμετέχει και τη μοιράζεται με τις υπόλοιπες υπάρξεις που τον περιστοιχίζουν.   Ο περιστρεφόμενος Δερβίσης στροβιλίζεται γύρω από τον εαυτό του, διαγράφει ομόκεντρους κύκλους και γίνεται ένα με την αρμονία της φύσης, του μεγαλείου που του έταξε ο Δημιουργός του. Εκστατικός, σαν τους μύστες του Ορφέα και τις μαινάδες του Διόνυσου, ο δερβίσης ζαλίζει την ψυχή. Την ξεγελά και την αποδεσμεύει από τη «σκλαβιά» του σώματος.  Με τα χέρια ανοιχτά σαν φτερούγες, την παλάμη του δεξιού χεριού στραμμένη προς τον ουρανό και του αριστερού προς τη γη, με το κεφάλι ελαφρά γερμένο προς τον δεξιό ώμο, οι Δερβίσηδες περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους υπό τους ήχους παραδοσιακών θρησκευτικών μουσικών, ενώ ταυτόχρονα κινούνται κυκλικά σε όλη τη σκηνή. Ο χορός τους μοιάζει σαν τον κοσμικό χορό των πλανητών γύρω από τον Ήλιο, που, βεβαίως, για τους μυστικιστές χορευτές δεν είναι άλλος από τον Αγαπημένο.