Οι «Ιπτάμενοι Δερβίσηδες» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

 ΤΟ  ΤΑΓΜΑ  ΤΩΝ  ΜΕΒΛΕΒΙ :  Είκοσι μέλη του αρχαιότερου Δερβίσικου τάγματος, των Μεβλεβί,  βρέθηκαν  στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών   προσφέροντάς μας  μια εξαιρετική παράσταση  γεμάτη  μυσταγωγία. Σημειώνεται ότι κοινός στόχος των διαφορετικών σούφικων ταγμάτων των Δερβίσηδων (Μεβλεβί, Μπεκτάσι, Ρουφάι, Ναξμπάντι κ.ά.) και υπέρτατη επιθυμία είναι η ένωσή τους με τον Αγαπημένο (Θεό).  

Info : Οι  Δερβίσηδες, γνήσια έκφραση του ισλαμικού μυστικισμού, μέσα από μια χορική ιεροτελεστία αιώνων επιδιώκουν να εξαγνίσουν την ανθρώπινη ψυχή. Αφαιρώντας τους μαύρους μανδύες τους μένουν με λευκά ενδύματα για να ξαναγεννηθούν, ξεκινώντας την περιστροφή με το δεξί χέρι στραμμένο προς τον ουρανό -για να «λάβουν τη δόξα του Θεού»- και το αριστερό προς τη γη -για να μεταφέρουν τη θεϊκή δόξα προς τον κόσμο της ύλης. Με το χορό τους μεταδίδουν στο κοινό την εκστατική τους εμπειρία.  Το βασικό όχημα για την πραγμάτωση του στόχου τους είναι το «Σεμά», ο εκστατικός περιστροφικός χορός. Το «Σεμά» βρήκε τον πραγματικό του ρόλο, αυτόν δηλαδή της απόλυτης μέθεξης και της ένωσης του Δερβίση με τον Θεό, με την ίδρυση του τάγματος των Μεβλεβί από τον μεγάλο Πέρση Σούφι, μυστικό και ποιητή Μεβλανά Τζελαλαντίν Ρουμί (1207 μ.Χ.).  Το σεμά, ο εκστατικός περιστροφικός χορός των Δερβίσηδων, ασκεί ακαταμάχητη γοητεία σε όποιον βιώσει τη μυσταγωγική του εμπειρία, ανεξάρτητα από κοσμοθεωρίες και θρησκευτικές πεποιθήσεις.  Κοινός στόχος των διαφορετικών σούφικων ταγμάτων των Δερβίσηδων και υπέρτατη επιθυμία, είναι η ένωσή τους με τον Αγαπημένο (Θεό) και το σεμά, ο στροβιλιστικός αυτός χορός, αποτελεί το βασικό όχημα για την πραγμάτωση του στόχου τους.   Οι φυσικοί νόμοι του σύμπαντος ακολουθούν την κυκλική πορεία που μιμείται ο δερβίσης, στην οποία συμμετέχει και τη μοιράζεται με τις υπόλοιπες υπάρξεις που τον περιστοιχίζουν.   Ο περιστρεφόμενος Δερβίσης στροβιλίζεται γύρω από τον εαυτό του, διαγράφει ομόκεντρους κύκλους και γίνεται ένα με την αρμονία της φύσης, του μεγαλείου που του έταξε ο Δημιουργός του. Εκστατικός, σαν τους μύστες του Ορφέα και τις μαινάδες του Διόνυσου, ο δερβίσης ζαλίζει την ψυχή. Την ξεγελά και την αποδεσμεύει από τη «σκλαβιά» του σώματος.  Με τα χέρια ανοιχτά σαν φτερούγες, την παλάμη του δεξιού χεριού στραμμένη προς τον ουρανό και του αριστερού προς τη γη, με το κεφάλι ελαφρά γερμένο προς τον δεξιό ώμο, οι Δερβίσηδες περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους υπό τους ήχους παραδοσιακών θρησκευτικών μουσικών, ενώ ταυτόχρονα κινούνται κυκλικά σε όλη τη σκηνή. Ο χορός τους μοιάζει σαν τον κοσμικό χορό των πλανητών γύρω από τον Ήλιο, που, βεβαίως, για τους μυστικιστές χορευτές δεν είναι άλλος από τον Αγαπημένο.

 

 

       

 

 

ΟΙ “ BURGER PROJECT ” ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΟ ΒΑR «ΜΑΟ» THΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

 

Στη πρώτη τους εμφάνιση στη Καβάλα  στο ξενοδοχείο “Lucy”  ήταν και δεν ήταν  20 άτομα  οι  θεατές της συναυλίας , στη τελευταία τους εμφάνιση  όμως ανήμερα  της εθνικής μας επετείου  25^ης Μαρτίου  συγκεντρώθηκαν περισσότερα από 100 άτομα  στο bar “MAO” που τους  αποθέωσαν    για το εξαιρετικό τους πρόγραμμα . Τα μέλη του συγκροτήματος ντυμένα  με αστεία κουστούμια  ξεσήκωσαν το κοινό με τις επιτυχημένες και ευρηματικές διασκευές τους από όλο το φάσμα  της εγχώριας και της διεθνούς μουσικής σκηνής  disco, reggae, rock ‘n’ roll , BOSSANOVA , Balkan και calypso . Και οι 4 ήταν υπέροχοι   ο  jazz κοντραμπασίστας Conzou,  ο  κιθαρίστας και βασικός   performer Al the X – King ,  ο  κιμπορντίστα Cosmic Communist  και ο drummer Mosch Holiday.

  

Κυρίες και Κύριοι  αυτοί  είναι οι   «Burger Project»…..

  

 

 

Όλα ξεκίνησαν στην κόλαση. Εκεί σύχναζε ο Al the x King με τον Mosch Holiday που με το σκοτεινό τους boogie προσπαθούσαν να ψυχαγωγήσουν τους δαιμονισμένους.  Τα σπαρακτικά ουρλιαχτά τους ενώνονταν με τον ήχο της καυτής λάβας και τις κραυγές των κολασμένων που φώναζαν “ Φτάααανει..." .
Το πάρτυ στον κάτω κόσμο είχε αρχίσει για τα καλά όταν ο General Conzou αποφάσισε ότι άξιζε μία γενναία προαγωγή για αυτό το μουσικό δίδυμο και τους μετέφερε σε μία πλατεία στον πάνω κόσμο που δεν διέφερε και πολύ από το παλιό τους ντεκόρ.
Η μπριγάδα ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή του Cosmic Communist για τον οποίο φημολογείται ότι είναι κατάσκοπος ρωσική παλλαιοκομμουνιστικής οργάνωσης η οποία είχε πάει διακοπές όταν κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, με αποτέλεσμα να μην έχει προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Με σκοπό την ψυχαγωγία των κολασμένων επί της γής πλέον, το συγκρότημα ταξιδεύει και εργάζεται σταθερά σε κρουαζιέρες για καταθλιπτικούς και ομάδες αυτοκτονίας, οι οποίοι αν και μισούν τη μουσική τους, συνωστίζονται για να τους ακούσουν αναβάλλοντας προσωρινά το rendez vous τους με το τέλος.   Οι Burger Project με το ένα μάτι καρφωμένο στην πίστα και με το άλλο περισκοπικά ιχνηλατούν την επιφάνεια του ωκεανού ψάχνοντας για μπουρμπουλήθρες από τα παλιά τους λημέρια, συνεχίζοντας έτσι την αέναη αναζήτησή τους για την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης.

Louisiana Red: H ιστορία των ρυθμ εν μπλουζ (1932 - 2012)

  Louisiana Red (23 Μαρτίου 1932  - 25 Φεβρουαρίου 2012 )

Άφησε την τελευταία του πνοή  ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο στο νοσοκομείο του Ανόβερου  σε ηλικία 79 ετών. Από μικρή ηλικία ο Louisiana έμεινε ορφανός και μπήκε στα δύσκολα της ζωής, καθώς η μητέρα του πέθανε  μία εβδομάδα   μετά την γέννηση του και ο πατέρας του δολοφονήθηκε όταν ο Louisiana ήταν 8 ετών.

 

*το παρακάτω κείμενο το έγραψα  πέρυσι όταν συνάντησα για τελευταία φορά (;)  τον Louisiana…….

 

" Ένας από τους τελευταίους αυθεντικούς bluesmen  o Louisiana Red, επισκέπτεται  για άλλη μια  φορά την χώρα μας  για συναυλίες  παρά το προχωρημένο της ηλικία του . Τον αισθανόμαστε πλέον ..... « δικό»  μας άνθρωπο  ύστερα από τόσες επισκέψεις , εξάλλου εμείς τον συμπαρασταθήκαμε  στην τελευταία  περιπέτεια της υγείας του που πέρασε στη Καβάλα  πριν από μερικά χρόνια ,  και χρειάστηκε να διακομιστεί στο νοσοκομείο του πρώην  Σανατορίου.  Ο Louisiana Red αποτελεί χωρίς αμφιβολία μία από τις περισσότερο σημαντικές προσωπικότητες του μπλουζ. Κάθε χρόνο περιοδεύει ασταμάτητα από ήπειρο σε ήπειρο, τραγουδώντας τα δικά του βιώματα και ηχογραφώντας τα σε άλμπουμ υψηλών προδιαγραφών. Η μουσική του δραστηριότητα αρχίζει στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '40, όταν πιτσιρικάς παίζει φυσαρμόνικα και κιθάρα στους δρόμους για πενταροδεκάρες. Το 1948 γνωρίζει τον Muddy Waters, ο οποίος γοητεύεται από τον πεισματάρη δωδεκάχρονο ορφανό και του μαθαίνει όλα όσα ξέρει, περιθάλποντας τον σαν το πνευματικό του παιδί.  Σήμερα, ο Louisiana Red είναι ο μοναδικός μουσικός του μπλουζ που παίζει σλάιντ, όπως ακριβώς και ο Muddy. Στη δεκαετία του '50 αρχίζει να ηχογραφεί με το ψευδώνυμο Crying Red ή Playboy Fuller. Στη συνέχεια υιοθετεί το Louisiana Red, είτε λόγω της Ινδιάνικης καταγωγής του, είτε εξαιτίας της σοσιαλιστικής του ιδεολογίας και δράσης στο κίνημα των Black Muslims και του Rev.Ike, στις αρχές της δεκαετίας του '60. Ο Louisiana Red είναι ένας μοναδικός φίλος για όσους τον γνώρισαν από κοντά - και είναι πολλοί αυτοί στην Ελλάδα - και ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης των blues "

Η ιστορική συναυλία του Elton John στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού τον Σεπτέμβριο του 2000

☛ Με ένα μόνο πιάνο και για  δυο ολόκληρες ώρες χωρίς διάλειμμα, ο Έλτον Τζον ενθουσίασε το αθηναϊκό κοινό από τη σκηνή του Ηρώδειου.  Φορώντας ένα  κόκκινο σύνολο  ο Sir Elton John   όρμησε στη σκηνή για να χαιρετίσει τους χιλιάδες θαυμαστές του που γέμισαν ασφυκτικά το κοίλο του Αρχαίου Θεάτρου . Το κλίμα ήταν σχεδόν πανηγυρικό. Αφού κάθισε στο μαύρο πιάνο του, έριξε μια ματιά στο μόνιτορ με τους τίτλους των τραγουδιών του και ξεκίνησε. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα» η φωνή του ήταν αναλλοίωτη μετά από τόσα χρόνια καλλιτεχνικής πορείας, τραγούδησε παρέα με το αγαπημένο του πιάνο, το οποίο μεταφέρθηκε από την Αμερική, και το κοινό δεν τον άφηνε να εγκαταλείψει τη σκηνή. Δεν έκανε καθόλου διάλειμμα και δικαιώνοντας τη φήμη του ανταπέδωσε τον ενθουσιασμό του κόσμου με τριπλό ανκόρ, στο οποίο περιέλαβε τα πιο αγαπημένα τραγούδια του. Μεταξύ αυτών και το περίφημο Candle in the wind, τραγούδι που είχε γράψει αρχικά για τη Μέριλιν Μονρό και διασκεύασε εις μνήμην της πριγκίπισσας Νταϊάνα.  Μετά το τέλος  της συναυλίας, ο Έλτον Τζον αναχώρησε με ιδιωτικό λίαρ-τζετ για το σπίτι του στη Νίκαια της Γαλλίας αφήνοντας πίσω 10.000 τυχερούς, που τον είδαν και τον άκουσαν, να διηγούνται τις όμορφες στιγμές που τους χάρισε. {Για την ιστορία να σας πούμε ότι η συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 2000 και το εισιτήριο που αγόρασα μου κόστισε 25.000 δραχμές}